Historische geografie van Westelijk Zeeuws-Vlaanderen

Westelijk Zeeuw-Vlaanderen, de streek tussen Zwin en Honte, bereikte in de 13e eeuw door inpoldering wen ontginning haar hoogtepunt en welvaart. De 14e eeuw bracht echter
de ommekeer. Met toenemend geweld deukten stomen en hoge vloeden de kusten. Een noodlottige overstroming zette in 1475/76 een uitgestrekt gebied onder water zodat vele nederzettingen in de golven verdwenen. Maar onverschrokken toog men weer aan het werk tot herstel van de schade, toen een nieuwe stormvloed in 1394 het herwonnen
terrein nogmaals deed verloren gaan. Weer toog men met verbeten moed aan de arbeid, tot de rampzalige St. Elisabethsvloed de verbijsterde bevolking tot wanhoop bracht.